پرچمداران بصیرت

بیست و هفتم آذرماه، یادآور عروج سرخ مجاهدی خستگی ناپذیر و عالمی ربانی، آیت ا… مفتح است که از پیشروان اندیشه وحدت حوزه و دانشگاه بود. این شهید والامقام در راه تحقق این اندیشه و آرمان بلند که از اندیشه بلند امام راحل(ره) برخاسته بود، تلاش های بی وقفه ای انجام داد. به پاس فعالیت های چشمگیر شهید مفتح در راه تحقق وحدت حوزه و دانشگاه و لزوم ارتباط، همکاری و هم فکری این ۲ قشر اندیشمند، روز ۲۷ آذر ماه و سالروز شهادت دکتر مفتح روز وحدت حوزه و دانشگاه نام گذاری شده است.

جایگاه حوزه
حوزه های علمیه در جامعه دینی و نظام ما دارای جایگاهی بس مهم و والا بوده و نقش حوزه ها در حرکت اسلامی و تربیت جامعه بسیار حساس و سرنوشت ساز است. با نگاهی به تاریخ پرفراز و نشیب کشورمان در می یابیم که عالمان دینی همواره سرپرستی و هدایت جامعه را بر عهده داشته و در حوادث و به ویژه مبارزات مردم علیه طاغوت و حکومت های جور، پیشاپیش مردم به قیام برخاسته اند. با پیروزی انقلاب و تشکیل حکومت اسلامی و پدید آمدن افق های تازه، مسئولیت سنگین تری بر عهده حوزویان قرار گرفته است.

جایگاه دانشگاه
دانشگاه همواره جایگاه آموزش و کاوش در حوزه اندیشه های علمی است و رسالت دانشگاهیان، سوق دادن جامعه به سوی مقاصد بلند فرهنگی و اجتماعی است و آن ها به عنوان روشن فکران جامعه، می توانند در پیشبرد به سوی رشد و تعالی نقش بسیار مهمی ایفا کنند.

وحدت حوزه و دانشگاه در کلام امام خمینی(ره)
رهبر کبیر انقلاب، درباره ضرورت وحدت حوزه و دانشگاه در بیاناتی فرمودند:«امروز یکی از ضروری ترین تشکل ها بسیج دانشجو و طلبه است. طلاب علوم دینی و دانشجویان دانشگاه ها باید با تمام توان خود در مراکزشان از انقلاب و اسلام دفاع کنند. فرزندان بسیجی هم در این ۲ مرکز، پاسدار اصول تغییر ناپذیر نه شرقی نه غربی باشند، امروز دانشگاه و حوزه از هر محلی بیشتر به اتحاد و یگانگی احتیاج دارد.»

وحدت حوزه و دانشگاه در کلام رهبر
مقام معظم رهبری، راهکارهای وحدت حوزه و دانشگاه را این چنین تبیین کرده اند:«در نظام اسلامی، علم و دین پا به پای هم باید حرکت کند. وحدت حوزه و دانشگاه یعنی این. وحدت حوزه و دانشگاه معنایش این نیست که حتما تخصص های حوزه ای در دانشگاه و تخصص های دانشگاهی در حوزه دنبال بشود نه، لزومی ندارد.

اگر حوزه و دانشگاه به هم وصل و خوش بین باشند و به هم کمک کنند و با یکدیگر همکاری نمایند، ۲ شعبه از یک مؤسسه علم و دین هستند. این موسسه ۲ شعبه دارد: یک شعبه، حوزه های علمیه و شعبه دیگر، دانشگاه ها هستند … طلاب و دانشجویان قدر یکدیگر را بدانند، با یکدیگر آشنا و مرتبط باشند، احساس بیگانگی نکنند. احساس خویشاوندی و برادری را حفظ و روحانیان در دانشگاه ها عملا کوشش کنند که نمونه های کامل عالم دین و طلبه علوم دینی را به طلاب و دانشجویان و دانشگاهیان ارائه و نشان دهند که هر ۲، نسبت به یکدیگر، با حساسیت مثبت و با علاقه همکاری می کنند. این، همکاری و وحدت حوزه و دانشگاه است. البته برای این کار باید برنامه ریزی و سازمان دهی بشود.»

دشمنان وحدت
اگرچه در راه وحدت حوزه و دانشگاه، تلاش های بسیاری انجام شده، اما کارشکنی های متعددی نیز در راه مقابله با این هدف شکل گرفته است. بدون شک، هستند کسانی که می خواهند بار دیگر بین این ۲ مرکز ارزشمند و میان این ۲ قشر مهم و تأثیرگذار جدایی افکنند. کسانی که دشمنان نظام اسلامی را می شناسند نباید اجازه دهند تا غبار کدورت، فضای آکنده از مهر و جو سالم علمی کشور را تیره و بیمار سازد. روز وحدت حوزه و دانشگاه، فرصت خوبی برای طرح مجدد و عالمانه این موضوع و آسیب شناسی و آفت زدایی از این شجره طیبه است.